ما وغم عشق تو جانا چه شود؟
از قدیم گفتن :…..
ولی من کاری به قدیم ندارم که خدا تو قرآنش هم میگه
وقتی پیامبران دینشان را تبلیغ میکردند در جواب میشنیدند که ما بر سر دین گذشتگان خویشیم
حالا من موندم یک بند پوتین
یک پلاک نصفه
چفیه سوخته
و عکسهایی از چند تا استخون
اما من باید ریش بزارم؟
به جای تیشرت پیرهن بلند بپوشم؟
والضالین نمازم رو طوری بگم که همه بگن عجب قرائتی؟
یا نه وقتی از یکی خوشم میاد بهش بگم دوست دارم و تو چشاش نگاه کنم
منم وسوسه بوسه کنم
منم میخوام بدوم وکلی متلک به دخترا بگم و…..
اما نمی تونم
تیشرت میپوشم صورتمو اصلاح میکنم کوله رو میندازم سر شونه وبعد میرم سر کار
همکارا باز هروقت به مشکل شرعی بر میخورن از من نظر میخوان والتماس دعا میگن
با با من نمی خوام
چی کار کنم
نمی خوام
نمی خوام اگه یک روز تو خیابون به یکی متلک بگم یکی پیداش بشه بگه عجب بچه شهیدی؟
به قولی اگه اسلام دست و پای ما ها رو نبسته بود…..؟
من با آرزوهام زندگی میکنم
با واقعیت در تضادم که حرفهای کلیشه ای میزنن
با با من جوونم میخوام از جوونیم از این نیرویی که خدا به من داده استفاده کنم
اما هر جای جامعه رو نگاه میکنم
همه یک سیاهی دور خودشون تنیدن که نگو
من فرزند زمانه خویشم
پس دعا یادتون نره