دوستي كي فراموش شود

mostafaghotbi — Sat, 26 Dec 2009 13:48:18 GMT

ما با حسينيم

يا عليه حسين

سرما و ديگر هيچ

mostafaghotbi — Wed, 09 Dec 2009 18:07:18 GMT

برف مي بارد و تو تازه سرما را بيشتر حس مي كني

با خود مي گويي انسان اوليه چه طور خود را از سرما محافظت مي كرد؟

كم كم به جاده اصلي مي رسم . نفسي تازه ميكنم و انتهاي جاده را مي نگرم .

خورشيد آخرين زمزمه هاي حضورش را نشانت مي دهد و ديگر نيست ميشود.

كمي از جاده را طي ميكني ،‌اما هيچ نشاني از وسيله اي كه تو را به جايي برساند نمي بيني

با خود شروع ميكني به زمزمه

اول شعر هاي عاشقانه را بلند بلند مي خواني

" مرا به بوس

مرا به بوس براي آخرين بار تو را خدااااااا نگه دار كه... " كه ترس دو باره بر دلت پر مي كشد.

شعر هايت را كمي متعادل تر مي كني تا خدايي نكرده سگي و يا گرگي تو را نبوسد _ با خودت مي خندي-

و ادامه مي دهي

صداي باد در گوشت زوزه مي كشد. سفيدي برف كمي از جاده را روشن كرده است . پس هنوز مي تواني طي طريق كني.

دوباره مي خواني ...

" شبي كه با ياد تو من ...

دوان دوان تا لب چشم...ه ..."

سرد است و سرما دلت را مي لرزاند.

از دور صداي اگزوز نخراشيده اي را مي شنوي

بر ميگردي و لكه نورهاي را مي بيني كه به تو نزديك مي شود. كاميوني است كه خورناس كشان گردنه را به پائين مي آيد.

منتظر مي ماني و سعي ميكني وقتي نزديك تو شد با تمام وجود صدايش كني .

مي ايستي و لحظه شماري مي كني .

در دلت شروع به خواندن انواع و اقسام وردها و دعاهاي كه مي داني و از حفظ هستي ميكني. نزديك تر مي شود سرما بيشتر تنت را به لرزه مي گيرد. نورها پر رنگ تر مي شود ، دستهايت را به هم مي مالي ، صداي ضبط كاميون بلند تر مي شود و حتي مي تواني صداي خواننده اش را حدس بزني. شروع به فرياد زدن مي كني و مي داني كه برايت نخواهد ايستاد و با هيبت عرياني كه داري ، راننده ترس بيشتر ي پيدا مي كند و فرار ....: آقا تو رو خدا وايسا

نامردا همه وسايلمو دزديدن

لباسام رو هم بردن

تو رو خدا وايسا

وايسا

كمك

كمك كن ...

و ماشيني كه از تو دور مي شود و اشك گونه هايت را نمناك تر ميكد و سوز سرما هم كمك به آن.

500 متر بالاتر كاميون مي ايستد و ...

خدايا شكرت

حرا

mostafaghotbi — Tue, 24 Nov 2009 13:48:18 GMT

كوه جبل النور در نزديكي مكه است و غار حراء در دل اين كوه جاي دارد .

بالا رفتن از اين كوه آن چنان سخت است كه گاهي زائران از نيمه راه بر مي گردند و با خود فكر ميكني كه پيامبر در آن سالها با چه مشقتي به اين غار پناه مي برد و به عبادت و راز و نياز مي پرداخت. و حراء شاهد تنهايي هاي آن رسول نوراني بود. چه شب هايي كه حراء تا به صبح عبادت آن حضرت را به ياد دارد و روزهايش روزه هاي آن رسول را ؛ و حراء به ياد دارد آن روزي را كه پيامبر توانست بخواند آن هم به فرمان خدا ؛ كه وحي شد بر او "اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ .خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ "

دحو الارض

mostafaghotbi — Fri, 13 Nov 2009 20:55:18 GMT

توجه توجه

در ۲۲ آبان ۱۳۸۸ كه مصادف با ۲۵ ذالقعده و روز دحو الارض بود

آخرين نسخه قطبي ها و سليماني ها به روز شد.

براي سلامتي همه مسافرا صلوات

یک اعتراف ساده

mostafaghotbi — Sat, 31 Oct 2009 05:46:23 GMT

روی تخت دراز کشیدم. حال خوبی نداشتم و تازه قرصم رو خورده بودم . هنوز داشت با من حرف می زد و هی می گفت: آدم خوبی نیست ، دیدی چه جوری داشت نگاهت می کرد. بلند شدم رفتم کنار پنجره ؛ بین راه پیراهن آبی رنگ تنم رو مثلا صاف هم کردم. رضا هنوز داشت کنار آلاچیق چایی می خورد. جواد هم یواشکی کنار درخت کاج نشسته بود و تند تند به سیگار پک می زد . نمی دونم چرا سیگار قدغن شده، اما بعضی اوقات افرادی هستند که دلشون به رحم بیاد و تو هم بتونی یک دود بلند و ممتد رو به ریه هات بدی .

كبوتر حرم

mostafaghotbi — Wed, 28 Oct 2009 14:27:18 GMT

كبوتر بودن چه حسي دارد

آزاد و رها

اما چگونه مي شود كه كبوتر حرم امن تو اسير است.

... كه هر كجا بروم من كبوتر حرمم..

اين روزها هر كه دلش را روانه حرم امام هشتم كرد ما را هم از دعاي خودش بهرمند سازد

متشكرم

مادرم نيز پاسدار بود

mostafaghotbi — Sat, 24 Oct 2009 06:31:18 GMT

چند روز پیش کمیل سهیلی تماس گرفت و خواست برایش مطلبی بنویسم که به شهادت هم ارتباطی داشته باشد.

فی البداهه برایش نوشتم و شد این مطلبی که می خوانید:

فرزند شهيد قطبي :

مادرم نيز پاسدار بود

فرزند شهيد قطبي كه هم اكنون به صورت حرفه اي در زمينه عكاسي خبري فعاليت دارد در مورد خاطرات كودكي اش پس از شهادت پدر بزرگوارشان به خبرنگار نويد شاهد گفت : روزهاي كودكيم با نبود پدر شروع شد و هر وقت كه سراغي از مادر مي گرفتم برايم از پر كشيدن كبوتر ها مي گفت و نمي دانستم منظورش چيست.

عكاس سريال تاريخي شهر آشوب در مورد روزهاي ابتدايي مدرسه اش بيان كرد : به سالهاي مدرسه رسيديم و كودكاني كه در ساعات آخرين كلاس منتظر بزرگترانشان بودند تو را به اين فكر مي انداخت كه چرا اكنون كه پدر نيست مادر بايد كار كند و به دنبالت بيآيد. دستهاي چروك خورده او را كه ميديدم به اين فكر مي كردم كه اگر بابا بود الان مادر دستهايش را روغن نمي زد.
اين عضو انجمن دانش پژوهان شاهد ادامه داد: مي گفتند پدرت پاسدار بوده و پاسدار كسي است كه از خود و خانواده اش مي گذرد اما تا به كجا... . حقوق ماهي چهار هزار تومان آن موقع كه براي خيلي ها آرزو و براي خانواده ما كم بود كفاف زندگي را نيم داد.
قطبي اذعان نمود : اكنون كه بعد از 27 سال به آن دوران فكر ميكنم مي بينم كه مادرم نيز پاسدار بود. از خود گذشت و براي ما زحمت كشيد . تا من اكنون به اين رتبه كاري برسم و برادرم در پزشكي ارتوپدي تخصص را بخواند و خواهرم كه پدر را نديد معلمي باشد زحمت كش.
وي در پايان گفت : هر وقت كه دلم براي پدرم تنگ مي شود، صدايش را در كلام مادرم جستجو ميكنم؛ كه مفقود الاثر جسمي نيست كه با پلاك به خاك سپرده شود.

لینک مطلب در نوید شاهد

روز دختر

mostafaghotbi — Mon, 19 Oct 2009 16:18:20 GMT

فردا روز دختران است و بهانه اش تو هستي ؛تويي كه فاطمه معصومه ناميده شده اي و صاحب شفاعت در روز محشري. وتو را پدر عزيز مي داشت وبرادر گراميت. غريبي برادر را تحمل نكردي و خواهريت رادر حقش تمام . اماسرنوشت تو را ميهماني ارجمند براي مردمان ايران و خطه قم كرد. يا فاطمه اشفعي لنا في الجنة.

كار و صنعت

mostafaghotbi — Sun, 11 Oct 2009 07:06:33 GMT

فضاي صنعت هميشه خشك و بي روح خود را نشان مي دهد.

اي كاش هميشه يك گل در كنار دستگاه هاي بي روح قرار مي گرفت.

نمايشگاه فرش دستباف

mostafaghotbi — Tue, 22 Sep 2009 17:26:18 GMT